Świadczenia pieniężne w aspekcie księgowym

10 lutego, 2017 (16:32) | Ogólna kategoria | By: admin

Regulamin wynagradzania ustala pracodawca, jeżeli u danego pracodawcy działa zakładowa organizacja związkowa, regulamin ustala pracodawca w uzgodnieniu z tą organizacją. Pierwsza koncepcja prawna wynagrodzenia za pracę pojawiła się w starożytności wraz z powstaniem konstrukcji najmu pracy. Wynagrodzenie należne lokatorowi było w istocie czynszem za oddaną przez niego do dyspozycji pracodawcy siłę roboczą. Tak pojmowane wynagrodzenie stanowiło więc w gruncie rzeczy nie ekwiwalent świadczonej pracy, lecz formę odpłaty za samą możność swobodnego korzystania z cudzej pracy. MH – biuro księgowe wskazuje, iż przepisy prawa wymagają, aby wyplata wynagrodzenia następowała co najmniej raz w miesiącu, terminie i czasie określonym w regulaminie pracy lub w przepisach o wynagrodzeniu oraz w wysokości należnej pracownikowi.

W drugiej połowie XIX wieku zgodnie z zapisem w literaturze przedmiotu poglądy na prawną naturę wynagrodzenia za pracę w kapitalizmie uległy zmianie. Najistotniejsze było stwierdzenie, że najem pracy nie może być utożsamiony z najmem rzeczy, gdyż siła robocza pracownika stanowi nieodłączny składnik jego osobowości. Podważona została tym samym cywilistyczna koncepcja czynszowego charakteru wynagrodzenia. W nauce prawa pojawiła się pod wpływem krytyki tradycyjnej konstrukcji najmu pracy koncepcja stosunku pracy opartego na umowie o świadczenie usług nie podlegającej pod pojęcie umowy najmu w rozumieniu prawa cywilnego. Wyodrębniony w ten sposób nowy typ umowy nazywany został umową o pracę, a wynagrodzenie pracownicze uzyskało charakter świadczenia spełnianego w zamian za świadczone przez pracownika usługi. Wskazuje się zatem, że zgodnie z zapisem T. Zielińskiego w aspekcie księgowym wynagrodzenie za pracę w znaczeniu prawnym jest pojęciem wysoce złożonym. Zwrot ten występuje w nieco różnych znaczeniach w prawie stosunku pracy i w prawie ubezpieczeń społecznych. Należy jednak pamiętać, że wynagrodzenie pracownika podlega ochronie prawnej.

Ochrona jest posunięta do tego stopnia, że kodeks pracy zabrania pracownikom zrzeczenia się prawa do wynagrodzenia. Pracownik nie może również przenieść prawa do należytego mu wynagrodzenia na inną osobę lub podmiot. Nie ma natomiast przeszkód prawnych, aby pracownik swobodnie dysponował wynagrodzeniem za pracę wypłaconym mu przez pracodawcę. Kodeks pracy reguluje stawki, według których pracodawca obowiązany jest wynagradzać pracowników za pracę wykonywaną ponad obowiązujące normy czasu pracy oraz pracę nocną. Z tytułu zatrudnienia w godzinach nadliczbowych pracownikowi przysługuje dodatek w wysokości 50% wynagrodzenia za pracę w dwóch pierwszych godzinach nadliczbowych na dobę. Za pracę w dalszych godzinach nadliczbowych oraz za godziny nadliczbowe przypadające w nocy, niedziele lub święta pracownikowi przysługuje dodatek w wysokości 100% należnego wynagrodzenia.

Write a comment